spokospoko.org

Z soboty. Z braku laku.

Procesja z okazji Bożego Ciała, Poznań. Dużo tego, ale nie potrafiłem się powstrzymać.
Być z aparatem w sercu wydarzeń – cudowne uczucie.

Trochę tapetowo, ale co tam ;]

Uwielbiam Jeżyce. Piękne, misternie rzeźbione fasady kamienic i ciemne, brudne podwórka ukrywające kina porno o wyblakłych szyldach. Ulice na których mieszają się pożądni obywatele z patologią spoglądającą złym wzrokiem, udającą parkingowych tylko po to, by kupić kolejne wino. Rynek tętniący tysiącem barw, stare zoo ze smutnymi zwierzętami, połączenie biedy i bogactwa, porządku z rozkładem. To wszystko jest dla mnie esencją Poznania, poznańskości w ogóle.

Zdjęcie ustrzelone gdzieś za Pniewami. Bardzo lubię tę część drogi Poznań-Gorzów. Falujące pola, które ciągną się po horyzont, stare drzewa wzdłuż drogi – sielankowe, polskie krajobrazy.

No i wreszcie – mogę odetchnąć. Od tygodnia jestem magistrem. :)

Pierwsze informacje o opactwie Cysterek w Owińskach pochodzą jeszcze z XIII wieku. Konwent istniał do 1797 roku, gdy w wyniku działań władz pruskich odebrano mu ziemie i przekazano Ottonowi von Treskow. Po przebudowie dawnego kompleksu klasztornego otworzono tu w 1835 roku pierwszy w Wielkopolsce Szpital Psychiatryczny.

Podczas II Wojny Światowej kompleks klasztorny był świadkiem potwornych wydarzeń. Naziści, wykonując tajną dyrektywę T4 dotyczącą “eutanazji” osób niepełnosprawnych, zabili na terenie szpitala 1100 osób w tym 70 dzieci.

Po II Wojnie na terenie kompleksu klasztornego otworzono ośrodek dla niewidomych dzieci. Pod koniec lat 80tych budynki zostały opuszczone i aktualnie znajdują się w stanie kompletnej dewastacji.

Więcej informacji na temat tego miejsca tutaj.